نوشته شد

دیوار سبز : مروری بر سیستم ها و خصوصیات گرین وال

سیستم های سبزینه فعلی فقط برای سبز کردن نمای ساختمان ها نیستند بلکه چندین سیستم دیگر مانند سقف سبز ( روف گاردن ) و دیوار سبز وجود دارند تا عملکرد و طول عمر ساختمان را افزایش بدهند .

اگرچه یکی از کاربردهای روف گاردن ها و دیوار سبز ها زیبایی بخشیدن به ساختمان ها است ولی در عین حال عملکرد گیاهان مزایایی ، همچون افزایش عملکرد بهتر ساختمان ها را در پی دارد . همچنین مقاوم سازی سیستم های سبز از ساختمان ها و بنا ها می تواند یک استراتژی پایدار باشد .

در مقیاس شهری ، کاشت پوشش گیاهی مثل کاشت در روف گاردن ها و دیوار سبز ها می تواند کمک کند که فضای شهری سالم تری داشته باشیم . در واقع اگر پوشش گیاهی در ساختمان ها در مقیاس قابل توجهی در سطوح شهر استفاده شده باشد می تواند سبب کمک به تنوع زیستی ، مدیریت آب مصرفی ، کاهش درجه حرارت ، کاهش اثر جزایر حرارتی  و در پی آن سبب بهبود عملکرد محیط شهری شود .

استفاده از سیستم های سبز هم زمان می تواند هم بر روی جنبه های محیطی و هم بر روی جنبه های اقتصادی ، اجتماعی تاثیر گذار باشند ، که در مجموع این سیستم ها سبب تقویت روند رشد مناطق شهری می شوند

تاثیرات اقتصادی ، اجتماعی سیستم های سبز:

اثر درمانی ، بهبود چشم انداز شهر ها ، افزایش ارزش ملک و حفاظت ساختمان ها در برابر حرارت و اصوات ، نقش موثر در کاهش مصرف انرژی . سیستم های سبز علاوه بر اینکه سبب سبز و زیبا شدن نمای ساختمان ها می شوند ، می توانند در پشت بام های خانه ها هم اثر زیادی داشته باشند ، پس با اجرای هر دو آن ها می توان پتانسیل ساختمان ها را افزایش داد .

استفاده از دیوار های سبز در مقیاس ساختمان ها می تواند کمک به عملکرد پایداری ساختمان ها ، افزایش توانایی پوشش گیاهی ، حفاظت ساختمان در برابر گرما و سرما ( عایق حرارتی ) ، ایجاد سایه ، خنک کردن و بهبود کیفیت هوا بکند .  

پوشش گیاهی می تواند با عمل تبخیر و تعرق سبب کاهش جذب تابش نور خورشید بشود و تا حد قابل توجهی سبب کاهش درجه حرارت بشود .

مطالعات اخیر نشان می دهد سیستم های سبز دیواری مثل دیوار سبز قدرت کنترل درجه حرارتی و کاهش نیاز به گرما در فصل سرما و بالعکس را دارند که در پی آن کاهش مصرف انرژی را به همراه دارد .

دیوار سبز یا گرین وال اصطلاحی رایج است که از قدیم در زمان باغ های بابل و امپراطوری های روم و یونان وجود داشته است ، که امروزه به عنوان سطح پوشیده شده از گیاهان شناخته می شود .

در آب و هوای مدیترانه ای گیاه انگور معمولا برای سایه اندازی بر روی ساختمان ها استفاده شده که خنک شدن ساختمان ها را هم در پی داشته ، اما از قرن هفدهم و هجدهم ، انگلستان و اروپای مرکزی از گیاهان بالا رونده بر روی نمای ساختمان های خود استفاده می کردند که در قرن نوزدهم در شهر های اروپا و آمریکا شمالی هم مورد توجه قرار  می گیرد .

اولین بررسی ها در دهه ۱۹۸۰ میلادی بر روی جنبه های مختلف گیاهان از جمله رنگ آنها صورت گرفت که کمک شایانی به ارتقاء عملکرد اکولوژیکی شهر ها کرد . از اواخر قرن ۱۹ برنامه ریزی هایی برای روند رشد سبزینگی شهر ها انجام شد و در اوایل قرن ۲۰ نماهای سبز  در خانه ها و باغ ها ظهور پیدا کردند و امروزه شاهد این هستیم که توجه به فضای سبز عمودی و خصوصا دیوار سبز گسترش قابل توجهی در معماری نوین و در میان جمعیت شهری داشته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه شما

سلام! روی کارشناس مورد نظر کلید کنید تا در Whatsapp چت کنید